Książki

(…) w tej księdze wyobraźnia jest wolna; zwierzęta mogą mówić, kamienie ożywają, Księżyc jest kochankiem Ziemi, Góry pojawiają się nagle, podniesione jednym szczerym pragnieniem, wnętrze ziemi jaśnieje od cudownych skarbów, zamknięte w sobie skały wypełnione są myślami i uczuciami tak szczelnie, że tylko na pozór wydają się milczące, a w zakamarkach kosodrzewiny, grotach u bram wodospadów, kwiatach, dzikich jarach pełnych paproci, wystrojonych w perły z kropel rosy, żyją rusałki i duszki, których szept i śmiech roznosi ten wiecznie natchniony włóczęga wiatr. Opowiem Ci świat, który choć pełen tajemnic, jest oswojony, bliski, dobry i pełen sensu, świat, w którym intuicja, że tak jest w istocie, nie jest szaleństwem, lecz drogocennym i świętym Prawem. (…) Nikt nie wie zatem, jaki naprawdę jest świat. Dlatego, jeśli pojawia się w nim Duch Gór, to znaczy, że być w nim musi, że jest jakimś kluczem, wytrychem, z pomocą którego możemy dotrzeć tam, gdzie inaczej nigdy byśmy nie dotarli, pozostając odarci nawet z wyobrażenia, co też znajduje się we wnętrzu kwiatu bądź skały, a ostatecznie przecież odarci z tego, co znajduje się na dnie ludzkiej Duszy. Więc chodź, zabiorę Cię tam, gdzie dotrzeć nie można, a jednak można. Ze Wstępu

To nie wiesz o tym? Nie słyszałeś? Karkonoskie Tajemnice, czyli… o tym i owym, co z Duchem Gór jest związane. Jak zgubił swój kostur, jak w Kotle Łomniczki pojedynkował się z Babą Jagodową, jak przeraził hutnika, jak ocalił rybiego króla, kim był dla zielarzy poszukujących w Karkonoszach magicznych ziół… Legendy zasłyszane, opowiedziane, pięknie zilustrowane i apetycznie wydane…. Spisała Katarzyna Paczyńska, ilustracjami opatrzył Jacek „Brzozo” Kuziemski, wydało Wydawnictwo Ad Rem. Zapraszamy do lektury, uradują się Góry…

GÓRY OLBRZYMIE, gdyż taką właśnie nazwę nosiły Karkonosze i Góry Izerskie do początków XIX wieku traktowane jako jedno pasmo, mają w sobie coś z bigosu. Wszystko jest w nich wymieszane: wpływy gospodarcze, kulturowe i polityczne – dziś po śląskiej stronie polskie, a niegdyś: czeskie, piastowskie, znowu czeskie, austriackie, pruskie i niemieckie. Karkonosze i Góry Izerskie stanowią ostoję Ducha Gór, gdzie jawa miesza się ze snem, a rzeczywistość z baśnią. Są jednym z najpóźniej poznanych europejskich regionów. Tajemnicze i pociągające. Aromatyczne jak długo warzony bigos. Odzwierciedleniem ich poplątanych dziejów jest regionalna kuchnia legendarnego władcy tej krainy – Ducha Gór. Przemysław Wiater

Niewielka książka S. Jawora to pierwsza na rynku wydawniczym biografia Tadeusza Stecia – człowieka, który stał się za życia postacią legendarną na Dolnym Śląsku. Urodził się na Kresach Wschodnich, we wsi Ścianka w powiecie Złoczów. W 1944 r. cudem udało mu się przeżyć masakrę zgotowaną ludności polskiej przez ukraińskich nacjonalistów. W 1945 r. repatriował się do Polski, gdzie przebywała jego najbliższa rodzina, w tym matka Anna, z którą był bardzo związany do końca życia. Po krótkim epizodzie z zakonem benedyktynów w Tyńcu, w 1946 r. zamieszkał z matką i jej siostrą Praksedą Mazur w Trzcińsku niedaleko Jeleniej Góry. W 1948 r. przerwał studia na Uniwersytecie Wrocławskim i powrócił do Trzcińska. Wtedy też związał swoje życie na zawsze z Sudetami i szybko stał się wybitnym ich znawcą. W następnych latach przeszedł wszystkie sudeckie szlaki turystyczne, wytyczając je, znakując i opisując. Kolekcjonował także i wnikliwie czytał bogatą niemiecką literaturę o Dolnym Śląsku. Od 1949 r. robił szybką karierę w organizacjach turystycznych, był kierownikiem schronisk turystycznych, pisał artykuły do prasy, a także książki i przewodniki po Sudetach. Największą sławę zdobył jako wykładowca na szkoleniach przewodników sudeckich. Wykorzystując swoją orientację seksualną i bogatą wiedzę o regionie nawiązał zażyłe stosunki z wieloma przedstawicielami świata kultury i nauki. Od lat 70. coraz więcej czasu poświęcał oprowadzaniu po Dolnym Śląsku wycieczek z Niemiec Zachodnich. Dzięki temu stał się człowiekiem zamożnym jak na warunki polskie. Być może to było przyczyną zamordowania go we własnym mieszkaniu w Cieplicach w nocy z 11 na 12 stycznia 1993 r. Sprawcy tej zbrodni do dziś nie schwytano.